haagse courant - Bij Muse geen seks en spieren (1 december 1999)

Oke...Oke In Muse is een drietal van begin twintig. Een vergelijking met jonge honden is dan snel gemaakt. Niet in het geval van deze Engelse popgroep, want het albumdebuut 'Showbiz' klinkt erg volwassen. Het zijn trouwens niet de minsten waarmee Muse wordt vergeleken. Radiohead is er één van. Maar, de groep heeft tevens iets van U2, kent de grandeur van Manic Street Preachers en heeft soms de soul van Tim Buckley. En de groep klinkt dynamisch. Drummer Chris Wolstenholme: "Die dynamiek zit in onze genen. We hebben altijd een voorkeur gehad voor een mengeling van hard en zacht. Al vanaf de begintijd, de periode dat we nog op school zaten, hebben we daarmee geëxperimen-teerd". Muse heeft zich warm gespeeld met allerlei soorten muziek. "Wij hebben bijvoorbeeld jazzy en bluesy materiaal gemaakt, maar ook echt heavy werk en avant-garde in de trant van Primus. Op school zijn we begonnen als een covergroep. We speelden nummers van indie-bands uit het begin van de jaren negentig. Denk daarbij aan Mega City Four, The Senseless Things, Wedding Present en Sonic Youth". Zanger, gitarist en componist Matt Bellamy: "Toen we onze eerste nummers schreven, waren we vijftien jaar oud. De muziek van Muse klinkt zo volwassen, omdat we al zes jaar met elkaar samenspelen. Daarom begrijpen we elkaar zo goed. Veel groepen halen de zes jaar niet eens voordat ze een platencontract krijgen". Om de haverklap wordt Muse vergeleken met Radiohead. Wolstenholme: "Die vergelijking stoort ons niet. Als mensen ons op het podium zien, komen ze er vanzelf achter dat Muse geen Radiohead is. We zijn een serieus trio. Dat blijkt ook uit de naam". Uit de albumtitel spreekt volgens Wolstenholme een zeker cynisme. De jongens van Muse begeven zich per slot van rekening in een wereld die enigszins fake is. Althans dat is hun oordeel, ook al hebben ze nog niet bijster veel ervaring. Zo waren ze laatst in Los Angeles. Bellamy: "Mensen roepen daar snel dat ze je goed vinden. Dat doen ze om de verkeerde redenen. Ze zitten daar constant groepen te hypen. We hebben het album trouwens ook 'Showbiz' genoemd, omdat het gelijknamige nummer opvalt in vergelijking met de rest van het materiaal. Het klinkt zeer realistisch. We hebben het in de studio spontaan vastgelegd. Zo klinken we op het podium ook, terwijl we bij de rest van de nummers allerlei instrumenten ter verfraaiing hebben toegevoegd. Zo maken we op het album gebruik van een toetsenspeler. Onder de schijnwerpers is dat extra element er niet. Dat komt omdat we ons nog geen toetsenist kunnen veroorloven. Op het podium klinken we dus simpeler". 'Showbiz' is geproduceerd door de vermaarde Engelsman John Leckie. Bellamy: "Natuurlijk hebben we met hem over zijn werk en zijn verleden gesproken. Hij heeft bijvoorbeeld Radiohead, XTC en John Lennon & Yoko Ono geproduceerd. We kwamen John Leckie tegen een jaar voordat we een platencontract tekenden. We werden vrienden en hij wilde onze debuutplaat produceren. Sterk van Leckie als producer is dat hij zich per nummer concentreert op het juiste gevoel. Het gaat hem om de juiste vibraties". Een andere beroemdheid waarmee de knapen van Muse kunnen worden geassocieerd, is Madonna. Want, na een optreden in Los Angeles werden ze gecontracteerd door Maverick, de maatschappij van de flamboyante zangeres annex platenbazin. Bellamy: "Maverick is een goede firma. Het bedrijf heeft zestien groepen onder contract en dat is heel wat minder dan er bij het grote Columbia zijn getekend. Dat bedrijf was ook geïnteresseerd, maar dat label kan bij lange na niet zoveel tijd steken in een trio als Muse. Wereldwijd zitten we bij vijf verschillende maatschappijen. Het zijn firma's met mensen die van onze muziek houden en ons kennen. En dan ben je verzekerd van een persoonlijke aanpak. Madonna houdt van onze muziek, want zij heeft het veto over het aantrekken van groepen. Helaas hebben we haar nog niet ontmoet. Dat is jammer, want ze is hot". Muse toerde met zowel Red Hot Chili Peppers als Pavement door Europa. Bellamy: "We lijken meer op Pavement dan op de Chili Peppers. We dragen immers geen sokken om onze penis en we maken geen funky muziek die je een goed gevoel moet geven. We zijn net als Pavement normalere jongens, bij wie het niet draait om seks en spieren". Statenhal Concert van Live in Den Haag. Voorprogramma: Muse. Op 1 en 2 december 1999 Uit-redactie - Haagse Courant

back to articles