LiveXS - Origin of Symmetry - CD van de maand [juli/augustus 2001]

He is dit de nieuwe... 'Radiohead'? Nee volgens mij is het Muse. Deze waargebeurde dialoog voor twee muziekluisteraars karaktiseert de paradox van 'Origin of Symmetry' vrij treffend. Muse heeft het Radiohead kloonsyndroom nog niet van zich af weten te schudden, mar beschikt wel over een geluid dat eigen genoeg is om uit duizenden herkend te worden. de verschillen met het indrukwekkende debuut 'Showbiz' uit 1999 zijn minimaal, maar toch is deze opvolger minstens net zo krachtig. Vooral de kwelling in matthew Bellamy's huilerige, huigerige zang en pessimistische, psychotische, paranoide teksten vormen een constante. Verder lijkten alle elementen van Showbiz aangedikt en uitgewerkt. De gitaar- en basrifs zijn nog vetter en soms industrieler, op het Rage Against de Machine-achtige af (Citizen Erased). De productie is doordachter en kent meer lagen met her en der een OK computer-achtig soundscapeje (zoals op Bliss met dank aan producer John Leckie). Doordat er in de nummers nog meer koortjes, piano en klassiekachtige akkoordopvolgingen en harmonieen verwerkt zijn, klinkt origin... ook nog eens bombastisch en theatraal op z'n Queens. Origin of Symmetry knalt je platencollectie binnen en is het definitieve bewijs dat Muse tot de Major League van de muziekwereld behoort. WdJ

back to articles