music minded (february 2000)

paradiso 6 januari A new day, a new life. De nieuwe Britse band Muse maakte het zichzelf zeker niet gemakkelijk tijdens hun debuut als headliner in Nederland. Naast "Feeling Good", door veel mensen gecoverd, maar vooral bekend door de reclame van een biermerk, speelde Muse namelijk ook nog aardig wat B-kantjes. Het niet helemaal uitverkochte Paradiso ging er eens goed voor staan en werd, dankzij de hoge stem van Matthew Bellamy, de rockende bas van Chris Wolstenholme en de inventieve drumritmes van Dom Howard, op een intense show getracteerd. Niet de nieuwe Radiohead of de Wederopstanding van Jeff Buckley, zoals zovaak wordt gezegd, maar een getalenteerde band die met groot gemak een akoestische ballad als "Unintended" speelt als de stuwende hit "Muscle Museum". Het publiek reageerde soms lauw, maar meestal enthousiast; iets waar de mannen van Muse niet zo goed raad mee wisten en dan ook nauwelijks met het publiek communiceerden. Maar als je als band met een gemiddelde leeftijd van eenentwintig jaar zo makkelijk invloeden uit andere culturen verwerkt in je gitaarrock (de prachtige 'tango' Uno), en je zo'n sterke zanger hebt, kan het niet anders dat Muse straks een zaal als Paradiso met gemak een aantal keer uitverkoopt. Joyce van den Boogaard

back to articles