Trouw - Muse: 'Als het plezier verdwijnt, dan gaat de stekker eruit' [09 oktober 2001]

In het lichaam van Matt Bellamy, voorman van de band Muse, vechten twee personen om de macht. De kok heeft zich uitgesloofd. Het Engelse ontbijt in een Amsterdams hotel is zo overweldigend dat Muse-zanger Matthew Bellamy even terugdeinst voordat hij met bassist Chris Wolstenholme en drummer Dominic Howard aan de eieren, spek, patat en chips begint. Zo aan het ontbijt is het moeilijk voor te stellen, maar deze nog slaperige muzikanten uit Devon raasden als een tornado door Azië en leven hun leven zoals stervelingen dat van rocksterren verwachten. ,,Wat heb je gelezen?'', vraagt Bellamy met een afhoudende glimlach, wellicht terugdenkend aan zijn uitspraken in interviews met de Britse pers: ,,In Japan ging het te ver: gestoorde fans. Ik herinner me een vrouw die continu bij ons was: in de trein zat ze een coupé verderop, haar hotelkamer lag naast de onze. Ze keek naar ons en huilde.'' Muse als band die na alle clichématige uitspattingen de hotelkamer in chaos achterlaat. Het is niet het enige bestaande beeld van de Britse groep, die nog voor het debuut 'Showbiz' verscheen al de inzet was van een strijd onder platenmaatschappijen, en nu de wereld afreist met opvolger 'Origin of Symmetry'. Want daarnaast wil Muse het publiek verheffen met nieuwe ideeën en een afwijkend geluid. De band haalt inspiratie uit klassieke muziek en het harde gitaarwerk van Rage Against The Machine, en wordt zowel door danceproducers als door traditionele gitaarbandjes gewaardeerd. Wat de muziek betreft klopt het serieuze imago, zegt Bellamy. ,,In onze levenswijze gaan beide extremen echter hand in hand. Om vitaal werk te maken moet je ook de duivelse kanten van het leven ervaren. We leven ons graag een beetje uit. Een exces moet soms kunnen.'' Ook op het podium grijpen twee personen in Bellamy om beurten de macht: de één verwerpt de buitenwereld en uit zijn agressie in donkere nummers. De ander omarmt het publiek met melodieën en prikkelende gedachten. Bellamy, die atheïstisch is opgevoed, stopt zijn teksten vol filosofische thema's. ,,Zoals een groot deel van mijn generatie, ben ik opgegroeid in een systeem waarin technische middelen vertellen wat waarheid is. Het fascineert me dat wetenschap zich sneller ontwikkelt dan de mens zelf. Religie moest in de voorbije eeuwen de angst voor de dood wegnemen. Nu de verlichte mens niet langer op God kan vertrouwen, willen we via wetenschap de dood wegnemen of in ieder geval uitstellen. Totdat kunstmatige intelligentie het lichaam uiteindelijk overbodig maakt en de geest uit het lichaam bevrijdt.'' Dat is geen fictie en bovendien een positieve ontwikkeling, volgens Bellamy, die in de videoclip van de single 'Bliss' als zo'n bevrijde ziel door de ruimte zweeft en in 'Plug in Baby' zingt over een partner die je enkel van stroom hoeft te voorzien. Bellamy voelt zichzelf soms een popster die wordt 'ingeplugd', als hij avond aan avond het podium opklimt. Het inhuren van computermuzikanten zou zijn leven draaglijker kunnen maken. Een idee dat ook leeft bij het Nederlandse duo ArlingCameron, dat twee virtuele karakters op termijn alle saaie verplichtingen -zoals interviews- wil laten overnemen. Maar nee, toch aarzelt Bellamy nu over zijn toekomstbeeld. ,,Niemand durft volledig op wetenschap te vertrouwen. Je hebt toch de angst dat gevoelens verloren gaan.'' Bovendien zou hij wel zonder geld en status, maar niet zonder muziek kunnen. ,,Het klinkt wellicht zwaar, maar voor mij is muziek de reden om te leven. Misschien halen fans er ook een bepaalde zingeving uit.'' Áls dat zo is geeft dat de band dan geen zekere verantwoordelijkheid? 'Leg je leven alsjeblieft niet in de handen van een rock-'n-roll-band, ze gooien alles weg', zong Oasis ooit: uiteindelijk stellen muzikanten hun publiek teleur. Muse is nu een andere band dan vijf jaar geleden, méér dan zomaar drie jongens die muziekmaken, maar ook de videoclips, de beelden in het artwork, de teksten die fans uit het hoofd leren en de invloed die de muziek op hun levens heeft. Zou je dan bijvoorbeeld zomaar mogen stoppen? ,,Die verantwoordelijkheid, daar heb ik weinig mee. Wij kunnen het niet helpen dat we veel voor mensen betekenen. Zodra het plezier zou verdwijnen, gaat de stekker eruit.'' Terug naar het kustplaatsje Devon zou Bellamy op die dag niet meer willen. ,,Ooit populair geweest als badplaats, nu het restant van een verdwenen industrie. Inwoners hebben er ruime tuintjes, maar kijken desondanks altijd zuur.'' Zijn oude baantje als huisschilder zou Bellamy evenwel zo weer oppakken en zelfs jaren kunnen volhouden, vanuit de voldoening die de fysieke inspanning geeft. Voorlopig is daar geen sprake van en bereidt Muse zich voor op de verovering van Amerika. ,,We beginnen daar helemaal overnieuw, spelen weer in kleine zaaltjes en bij radiostations.'' Volgend jaar betrekt de band daarvoor zes maanden een appartement in Los Angeles. Elk halfjaar wil Bellamy verhuizen, misschien is Amsterdam de volgende bestemming. ,,Ik zal me vast inschrijven.'' Vanavond live in de Music Hall in A'dam. 'Origin of symmetry' verscheen bij Pias. Hans Nauta

back to articles