Live XS festival Journaal - Muse intens en bezeten als de jonge Mozart (juni 2001)

Als je de afgelopen 2 jaar op een onbewoond eiland had gezeten, zou het je vergeven worden als je nog nooit van Muse gehoord had. Sinds de release van Showbiz(1999) is de ster van muse namelijk vanuit het niets wel erg snel gestegen. Het ziet er naar uit dat dat het drietal nu al definitief tot de Major league van de muziekwereld behoort. Muse laat er geen gras over groeien, In Januari 2000 klonken ze in een bijna uitverkocht Paradiso nog als een typisch Engelse Radohead kloon, maar toen ze een half jaar later op zondag lowlands afsloten in de Alpha tent, viel op dat de band al steviger klonk en langzaam maar zeker een eigen gezicht begon te krijgen. Bovendien had Showbiz twee behoorlijke hits opgeleverd (het duidelijk herkenbare muscle museum en de ingetogen ballad Unintended) en ging het gerucht dat de opvolger snel zou volgen. Toen de band half April een uitverkocht Paradiso en 013 spelde, was die opvolger er nog niet, maar inmiddels weten we dat hij Origin of Symmetry gaat heten en op 18 Juni zal verschijnen. Het is opvallend hoe Muse zelfs voordat het nieuwe album verkrijgbaar is grote zalen weet uit te verkope. Is het niet vreemd om te spelen voor een zaal die een deel van de nummers nog niet gehoord heeft? Matt Bellamy (zanger/gitarist/toetsenist): We vinden het juist een enorme vrijheid geven. Je moet natuurlijk ook wel het geluk hebben dat je optredens druk bezocht worden, maar als dat het geval is, heb je tenminste geen last van mensen die het hele optreden roepen om hun favoriete nummer van de CD. we vinden het juist plezierig om het publiek te overrompelen met ons spel, en niet met voor de hand liggende hitjes. Bij de twee optredens die Muse na dit optreden in Nederland gaf, bracht het trio de hits inderdaad hooguit als extra's ten tonele. Dik een uur in de set speelden ze Muscle Museum en de nieuwe single Plug in Baby achteloos 'back to back. Toen ik jullie twee jaar geleden sprak, had ik het idee dat jullie nog niet zo goed raad wisten met de plotselinge aandacht. er werd ondeling veel gegeind, soms kwamen jullie wat ongeinteresseerd over... Matt(lachend): Dat klopt wel, we zijn hier heel jong aan begonnen en op die eerste golf aan interviews hebben we ons indertijd behoorlijk op verkeken.We dachten vooraf dat het helemaal te gek zou worden en uiteindelijk zaten we alleen maar in hotelkamers terwijl buiten de zon scheen. In jullie eigen land, Engeland wordt er nogal veel opgeklopt, he? Ik las onlangs een interview in de NME met jullie waarvan de kop was 'Are Muse cracking up'?. Uit het artikel zelf bleek echter dat dat wel meeviel, hoewel de jourrnalist nogal sensationele bewoordingen gebruikte. Ja die gast is wat dat betreft echt een bastard. We mogen hem wel, maar hij maakt inderdaad zaken altijd veel groter dan ze zijn. Als ik in een opwelling een gitaar in een hoek gooi, dan doet hij al snel alsof dat met mijn geestelijke gesteldheid te maken heeft of zo. Maar het klopt wel dat we na afloop van de festivaltoer die Showbiz begeleidde echt compleet uitgeput en daardoor een beetje van de wereld waren. Muse mag dan op papier een trio zijn, live valt op hoezeer Bellamy de aandacht naar zichzelf toetrekt. Zonder de ritmesectie begint hij natuurlijk weinig, mar als je het aantal ogen dat vrijwel constant op Bellamy gericht is in procenten zou uitdrukken, zou al snel duidelijk worden dat hij de onbetwiste leider van het gezelschap is. Met dat fragiele lijf, die strakke kleding en zijn piekerige haar oogt hij soms als een jonge, bezeten mozart. Keer op keer verwisselt hij driftig de gitaar voor de toetsen , waarna hij toch weer de gitaar ter hand neemt om vervolgens de meest emotionele hoge tonen uit zijn strottenhoofd te persen. Het zou je niks verbazen als hij vervolgens ook nog eens een stevige voodoo-dans neerzette. Is hij zo een intens figuur? Ik denk het wel, ja ik herken mezelf weliswaar niet altijd terug uit de beschrijvingen in artikelen, maar ik denk dat ik heel duidelijk op zoek ben en dat je die zoektocht kunt terughoren in de muziek en kunt zien op het podium. Het nieuwe album wordt ook nog wat dieper en donkerder dan het vorige. Wat dat betreft zijn de B kantjes op de twee versies van de nieuwe single nog niet echt representatief, maar Plug in Baby zelf zou je al wel kunnen omschrijven als 'het nieuwe geluid'. Ik heb niet he5t gevoel dat we ontoegangkelijker zijn geworden, maar wel complexer. Virtuozer? Mwah... dat is een beetje vies woord, he? Er staan wel songs op Origin Of Symmetry die een aantal lagen bevatten, maar er is altijd wel een basloopje of een refreintje dat je ook kunt meeneurien. Dus wat dat betreft hebben we onze popkant niet helemaal uit het oog verloren. Op Lowlands had ik al het idee dat jullie wat harder waren geworden. Je zou je kunnen voorstellen dat Silverchair-fans met jullie materiaal ook goed uit de voeten kunnen, terwijl jullie vroeger toch meer de liefhebbers van Britse pop aanspraken? Ik denk dat dat vooral te maken heeft met de festivalatmosfeer. We proberen altijd in te schatten wat voor bands er nog meer op zo'n dag spelen en waar het publiek op dat moment behoefte aan heeft. Bovendien kun je op eeen festival vaak maar een uur spelen, dus moet je soms wat rauwer je ding doenen wat korter door de bocht gaan dan wanneer je tijdens een cluboptreden twee uur je gang kunt gaan. Arnold Scheepmaker

back to articles